home_hover home mail_hover mail-small_hover mail-small mail activities_hover activities cancel check_hover check chevron clock close_hover close comment days edit_hover edit-small edit external_hover external facebook_hover facebook information_hover information link_hover link logout_hover logout mute_hover mute pause_hover pause plus radiocheck report_hover report reporters_hover reporters search share-bottom share-right sponsors_hover sponsors supporters_hover supporters-small supporters tag-right_hover tag-right twitter_hover twitter updates_hover updates user_hover user volume playbutton
Dagverslag 1-3: Zweet en deet
Edukans Actieplatform
Zweet en deet Hitte. De kerk is, ondanks de ventilatoren die overuren maken, gewoon heet. Voor de mensen thuis:  buiten is het koeler...

Dagverslag 1-3: Zweet en deet

Zweet en deet

Hitte. De kerk is, ondanks de ventilatoren die overuren maken, gewoon heet. Voor de mensen thuis:  buiten is het koeler dan in de kerk. En buiten is het 40 graden met een luchtvochtigheidspercentage van bijna 90%. Dus u, beste lezer, kunt u zich misschien wel een voorstelling maken van in wat voor een zwembad ik dagelijks zwem. Zweet en deet. De zin: “Ik ga even deeten hoor!” (spreek uit: daten) wordt meestal gevolgd door de opmerking: “O, met wie?”

Maar die zweet en deet is zeker de moeite waard als je kijkt naar alles wat ik hier meemaak en leer. Vooral in de gesprekken met mijn buddy Kingsford leer ik zoveel over de Ghanese cultuur en hoe alles verschilt van Nederland.

Het is vlak voor de middagpauze en mijn buddy en ik zitten naast elkaar in de kerk, die deze week tijdelijk als klaslokaal dient. Kingsford neemt altijd een gekleurde regenboogzakdoek mee voor zijn zweet. Zelf vergeet ik het altijd. Soms denk ik aan het koude Nederland, met sneeuw of ijs? Ik weet het niet. Net zoals ik niet weet of ik sneeuw en ijs nou beter vind dan het Ghanese klimaat.

Maar goed, Kingsford en ik zitten dus naast elkaar in de kerk. Morgen nemen we afscheid van de buddy’s. Gekleurd papier wordt uitgedeeld en de bijbehorende huiswerkopdracht wordt verteld. “We’ve got a little assignment for you at home for tomorrow. You are going to write a letter to your buddy.” Kingsford neemt een geel a4’tje uit de handen van Jetske die rondloopt. Geel is zijn favoriete kleur. In deze 6 dagen dat ik met hem om ben gegaan, heb ik zoveel geleerd. Zijn leven, zijn cultuur, zijn school, zijn gemeenschap, zijn land. Het is niet samen te vatten. Of althans, als ik het ga proberen samen te vatten, gaat dit verhaal 6 pagina’s lang worden. Ik denk niet dat de Edukans actiepagina op mijn reisdagboekje moet gaan lijken, want voor degenen die me niet kennen: ik schrijf veel, heel veel. Vooral als er ook nog eens veel gebeurt.

Met het idee dat morgen al het afscheid is, zoek ik vandaag samen met Kingsford naar manieren om contact te houden als ik weer terug in Nederland ben. Dat is lastiger dan het lijkt. Waar ik bereikbaar ben door mail, social media en een keurig adres heb, beschikt Kingsford over minder. “Do you have an emailaccount?” “No.” Het is dus zoeken naar manieren om contact te houden. “Tomorrow, I will give you a list with ways you can contact me.” Hij lacht, ik lach: lachen verbindt. We praten nog even door. Over zijn leven, mijn leven, de verschillen tussen onze levens. De verschillen tussen het Nederlandse en Ghanese onderwijs. En we lachen. Het is moeilijk te beschrijven hoe zo’n moment voelt. Misschien is het wel het gevoel van verbondenheid dat zo’n gesprek bijzonder maakt. Twee huiskleuren, twee religies, twee culturen en nog vele grote verschillen. En toch een sterke band.

Ja, dát is alle zweet en deet zeker waard.

Jenna Zaagsma

Kinder-
Arbeid
Rechten
vreugde

Vandaag is het weer tijd voor de kinderrechten. Iedereen krijgt een kaartje met een kinderrecht en het is de bedoeling om een overkoepelend thema te vinden tussen de verschillende rechten. Heeft iemand het recht op medische verzorging en een ander het recht op bescherming tegen drugs dan heb je als thema gezondheidszorg en vorm je een cluster. De werkvorm over de kinderrechten werd gevolgd door het tekenen van een vierkant canvas tegeltje met je favoriete kinderrecht. Voor mij is dat het recht op liefde en verzorging. Daarna krijgen we een les over kinderarbeid. Wanneer is iemand een kind? Waarom moet een kind niet werken? Wat voor gevolgen heeft kinderarbeid? Al deze vragen zijn beantwoord. Na deze introductie krijgen we verschillende toneelstukjes over kinderrechten gespeeld door de leerlingen van Ateibu. 

Tijd voor de lunch! Daar is iedereen enthousiast als er wordt verteld dat er fufu, een typisch Ghanees gerecht, voor ons wordt gemaakt op onze laatste dag op de school. Daarna is voor ons het voorbereiden van de presentatie van vrijdag het volgende op het programma. We worden verdeeld in vier groepen met verschillende onderwerpen, HIV/aids, abuse, washing project en teenage pregnancy. De opdracht is om een toneelstukje te maken over het onderwerp. Twee groepen bereiden het voor, terwijl de andere hun tekening met het kinderrecht schilderen en afmaken. Allemaal schilderen ze met een lach op hun gezicht.

Door Ramon Visser

Media bij bericht (16)

Reactie plaatsen